“Queen’s Blood” for ZUO Corp.

A woman’s beauty is a source of power – Susan Sontag

It’s the motto of the collection ‘Jungle gardenia’ by ZUO Corp.  Fall/Winter 2012/2013.  ZUO Corp.  translates the archetypical evil stepmother, known from the Grimm brothers fairy tales, to the language of a modern woman, who – instead of a magical mirror – looks into the photos retouched by computer graphics designers.  The story “Queen’s blood” is inspired by the collection’s motto and appeared on the invitation to the brand’s Autumn show.

Queen’s Blood

The door was open. Lucretia came inside. The Countess had been waiting for her. The girl doesn’t hesitate; she knows perfectly well why she is here. She knew from the very beginning and now she is so excited she can’t wait for the meeting. At the end of the room, by the window, she sees a lady standing still. Her heart freezes for a second. She has never seen the Countess before. Her image has always remained in the realm of imagination and youthful fantasies. The Countess looked exactly how she had imagined her. A synonym of female deity. Exceptionally beautiful, with deeply black braids pinned at the top of her head, and alabaster skin. Her face reminded Lucretia of Venetian masks. Her dress, like a beautiful painting, was sewn from fabric with a golden thread and covered with millions of small stones and pearls. Her waist was outlined in a sharp contrast with her bust and hips. The white frill pinned up under her chin hid the wrinkles on her neck.

The Countess was immersed in her thoughts when she suddenly noticed the scent of a young girl. Lucretia smelled sensually. Only a virgin could smell like that. The smell of innocence floating in the air made the Countess dizzy. She would give her life away for the girl’s beauty and youth. For her slim legs, smooth skin, a delicate face with pale complexion and slightly rosy cheeks. For her shiny, light hair falling loosely over her shoulders. The Countess never wears her hair loose because it only makes her look older. She could breathe a sigh of relief – in a minute she will feel young again.

The fear of getting old hasn’t left the Countess since she turned 40. Youth became her obsession, she can’t think about anything else. Every day she spends hours in front of the mirror looking for even more signs of time passing. She wants beauty to last and will stop at nothing to keep it. She has about 300 innocent girls on her conscience. One day she believed in the words of a witch who told her that the noble blood of young virgins is the only path to eternal youth. Cruel and merciless. The Countess didn’t hesitate for a second. She even derived certain pleasure from her sadism. She loves swimming in virgins’ blood. She meticulously portrays each of her crimes in a diary. When she runs out of young servants, to ensure access to the bloody cosmetic, she opens a school for noble girls from not so noble homes.

 /

Uroda kobiety jest formą władzy-Susan Sontag

To hasło przewodnie kolekcji  „Jungle gardenia” ZUO Corp. jesień/zima 2012/2013.  ZUO Corp.  interpretuje archetyp złej macochy, znanej z baśni Braci Grimm, na język współczesnej kobiety, która zamiast magicznego lustra przegląda się w zdjęciach wyretuszowanych przez grafików komputerowych. Bajka “Krew królowej” pojawiła się na zaproszeniu na jesienny pokaz marki. Inspiracją do jej napisania była „Jungle gardenia” i jej motyw przewodni.

 Krew Królowej

Drzwi były otwarte. Lukrecja weszła do środka. Hrabina już na nią czekała. Dziewczyna nie waha się, doskonale wie po co tu przybyła. Wiedziała od samego początku i teraz podniecona, nie może doczekać się spotkania. W końcu komnaty, przy oknie widzi stojącą nieruchomo damę. Jej serce na chwile zamiera. Nie widziała Hrabiny nigdy wcześniej. Jej obraz zawsze pozostawał w sferze wyobraźni i młodzieńczych fantazji. Wyglądała dokładnie tak jak sobie ją wyobrażała. Synonim kobiecego bóstwa. Nieprzeciętnie piękna, o kruczoczarnych włosach upiętych w warkocze na szczycie głowy, alabastrowej cerze. Jej twarz przypominała Lukrecji wenecką maskę. Suknia, niczym najpiękniejszy obraz, uszyta była z przetykanego złotą nicią materiału i pokryta milionami drobnych kamieni i pereł. Talię miała zarysowaną w ostrym kontraście do biustu i bioder. Biała kryza upięta wysoko pod brodą ukrywa zmarszczki na szyi.

Nieobecną myślami Hrabinę przywołał zapach młodej dziewczyny. Lukrecja pachniała bezpośrednio zmysłowo. Tak mogła pachnieć tylko dziewica. Zapach niewinności unoszący się w powietrzu, przyprawił Hrabinę o zawrót głowy. Oddałaby życie za piękno i młodość Lukrecji. Za jej długie szczupłe nogi, gładką skórę, za delikatną twarz o bladej karnacji i lekko zaróżowione poliki. Za lśniące, jasne włosy opadające swobodnie na ramiona. Ona swoich nigdy nie rozpuszcza, bo to jeszcze bardziej ją postarza. Mogła odetchnąć z ulgą – za chwilę znowu poczuje się młoda.

Strach przed starością nie opuszcza Hrabiny odkąd skończyła 40. lat. Młodość staje się jej obsesją, nie umie myśleć już o niczym innym. Codziennie spędza godziny przed lustrem szukając kolejnych oznak upływającego czasu. Pragnie by piękno trwało i nie cofnie się przed niczym by je zatrzymać. Na swoim sumieniu ma około 300 niewinnych dziewcząt. Pewnego dnia uległa zapewnieniom spotkanej przypadkowo wiedźmy, że szlachetna krew dziewic to jedyna metoda na wieczną młodość. Okrutna i bezlitosna. Hrabina nie wahała się ani przez chwilę. Ze swojego sadyzmu czerpie nawet pewną przyjemność. Uwielbia kąpiele w upuszczonej z dziewic krwi. Każdą ze zbrodni skrupulatnie portretuje w swoim pamiętniku. Kiedy kończy się zapas młodych służących, aby zapewnić sobie stały dostęp do krwawego kosmetyku, otwiera szkołę dla szlachcianek z niezbyt bogatych domów.

Lukrecja jest jedną z nich. Gdy miała 16 lat rodzice, w imię lepszej przyszłości, oddali ją do szkoły przy zamku. Hrabina wskazuje dziewczynie miejsce przy stole. Lukrecja jest ostatnia. Najlepszą spośród uczennic zostawiła sobie na koniec. Śmiało siada przy stole i zastanawia się co będzie dalej. Nie boi się, chce ponieść najwyższą ofiarę. Tak jak żołnierze giną w imię króla, tak ona chce oddać bohatersko życie za młodość Hrabiny. Ciekawa jest tylko jednego- jak ją opisze.